10 december 2020 – Nieuw leven geeft mij nieuwe kracht

Er is nieuw leven in ons leven. Nieuw leven in de vorm van een heel klein Ieniemienie mensje πŸ‘ΆπŸ». En letterlijk heel klein, maatje 44 was nog wat aan de grote kant. Vrienden van ons hebben een zoontje gekregen, op een wel heel bijzonder en speciaal moment. Een moment om nooit meer te vergeten πŸ§‘β€¦ We waren de eerste van de vrienden die het hoorden dat ze zwanger waren. Wat waren we blij voor ze. En stiekem voor onszelf ook, want we kregen er een klein vriendje bij die we konden gaan verwennen. We doopten hem baby Krul omdat papa en mama beiden krullen hebben dus werd het baby Krul. Toen wij uiteindelijk een opname- en operatiedatum hoorden van Spanje zijn we gaan rekenen en het zat goed. Zij zouden gaan bevallen als we ruim terug waren uit Spanje, dus so far, so good. Wij zouden in de buurt zijn. Gelukkig 😁.

Maar toen wij in Spanje waren, bleek het ineens wel te kunnen dat baby Krul kwam terwijl wij nog in Spanje waren πŸ€¦πŸΌβ€β™€οΈ. Huh, hoe dan πŸ€·πŸΌβ€β™€οΈ? Tijdens een FaceTime gesprek begrepen wij dat onze lieve vrienden ook al hadden zitten rekenen, wij hadden ook al zitten rekenen. Maar het lag toch echt aan ons, wij zaten gewoon te lang in Spanje, daar hadden we niet op gerekend. We moesten terug…. De tranen vloeiden want ik vond het zo verdrietig als we zo ver weg waren terwijl baby Krul misschien al geboren zou worden (de tranen rollen nu weer hoor πŸ™ˆπŸ€£). Gelukkig bleken wij ook terug te kunnen en zouden we dan toch nog op tijd zijn. Net op tijd…

Bij thuiskomst stonden er veel mensen in onze straat, coronaproof, ons op te wachten. En daar stonden ze tussen, onze lieve vrienden Anouk en Thomas. Tranen met tuiten huilde ik al toen ik aan kwam, toen ik Anouk zag staan, vloeiden de tranen nog harder want we hadden het gehaald en zij stond daar met baby Krul in haar buik te wachten. Hoogzwanger🀰als ze was.

Tot het de volgende dag was en we een bericht kregen: Siem πŸ‘ΆπŸ» was geboren. Huh, was dit een grapje? Ik vroeg dit serieus aan Thomas omdat ik het toeval niet kon geloven; we waren dus echt net op tijd terug? Nee, het was geen grapje hoor, Siem was er echt πŸ’š. Mama in spe Anouk stond dus met gebroken vliezen op onze oprit ons op te wachten (ze mocht van het ziekenhuis nog naar huis omdat er verder nog geen tekenen waren van een snelle bevalling). De die hard die ze is. Mijn twisted sister, want zo noemen we elkaar altijd. Dezelfde bikkel, uit hetzelfde hout gesneden 🧑. Een spelletje tegen ons als team spelen is gewoon ook niet leuk, wij winnen toch wel 🀣. Tijdens een vergadering elkaar aankijken πŸ‘€ en zonder woorden weten wat de ander bedoelt. Dezelfde ideeΓ«n hebben en er geen woorden aan hoeven geven. Hetzelfde kopen en er later heel hard om lachen πŸ˜‚. Mijn twisted sister stond met gebroken vliezen ons op te wachten om ons een welkom thuis te geven na bijna 7 helse weken Spanje. Dat is pas sisterhood, dat is vriendschap 🧑. En weer vloeien de tranen nu ik dit schrijf, want wat ben ik dankbaar voor deze vriendschap!

Terug naar Siem, want Siem is geboren in de nacht nadat wij thuis kwamen. Zo bijzonder en speciaal. Een datum om nooit meer te vergeten; 21 november 2020. In Spanje was ik al bezig om een kraamcadeau te bedenken, want er moest iets speciaals komen. Maar wat? Mijn creatieve brein had het al jaren niet meer gedaan, stond gewoon letterlijk uit. Waar ik vroeger de mooiste creaties zelf maakte, van kaarten tot taarten (ik zal ooit eens foto’s plaatsen van wat ik ooit maakte), is gedichten schrijven het enige creatieve wat ik nog deed de laatste jaren. En ook dat ging in de laatste maanden gewoonweg niet meer; er kwam zelden wat uit. Mijn creatieve brein was gedoofd, het vlammetjeπŸ”₯was uit. En toen was daar Siem. Siem wakkerde mijn creatieve vlammetje weer aan πŸ”₯en daar kwamen de ideeΓ«n. Leuke ideeΓ«n maar nu nog de uitvoer, want dat is aan mij niet besteed momenteel. Liggend vanuit mijn bed of stoel kom ik wel tot wat creatieve plannen maar de uitvoer moest ik aan een ander over laten en daar wist ik wel iemand voor 🧑. En of het gelukt is! Ik ben zo trots en blij met dit cadeau. En Anouk en Thomas zijn er ook kei blij mee.

Maar de allermooiste cadeaus waren voor mij die ene zondag, voor mij πŸ™‹πŸΌβ€β™€οΈ. Onze vrienden wonen een kleine 10 minuten met de auto van ons vandaan, dus besloten we dat we het gingen proberen; op kraamvisite. In Spanje had ik immers ook al een meerdere keren in een taxi gezeten, naar een park of het ziekenhuis. Dus dit moest ik ook kunnen. En als het niet meer ging, waren we ook zo thuis. Dus gingen wij op kraamvisite afgelopen zondag. Na een moeizame nacht met heel veel pijn en amper slaap 😴, moest Stijn mij in de ochtend wakker maken (wow, dat is nieuw). Ik lag echt in een soort van coma. Dus hup in de make-up. En wat ben ik dankbaar dat ik daar zo snel in ben haha, altijd geweest, ook toen ik nog werkte. Ik heb mezelf altijd al met een kwartier in de make-up en het haar zitten, vooral met mijn nieuwe kapsel nu is het een eitje. Heel fijn 🧑. Dus zo ook deze ochtend, ik was zo klaar. En dat was maar goed ook want we waren wat aan de late kant, misverstandje tussen Stijn en mij. Dus daarna snel ontbijten en daarna op weg om ons nieuwste en allerkleinste vriendje te ontmoeten. Het eerste cadeau 🎁 deze dag was dat het me gelukt was om op kraamvisite te kunnen. Wat was ik blij! Ik was er en voelde me niet eens super beroerd, het had erger gekund. Ik denk toch een stukje adrenaline wat me erdoorheen sleepte. Toen kreeg ik Siem op schoot, het tweede cadeau 🎁 deze dag.

Nooit gedacht dat ik dat nog zou kunnen met die stijve nek. Ik had er zoveel over nagedacht, zoveel. Ik had er zelfs rekening mee gehouden dat dat misschien nooit meer zou kunnen de aankomende jaren, een lief klein babytje knuffelen, maar daar lag het kleine hummeltje op in mijn armen 🀱🏼, ondersteund met allerlei kussens. Weer een cadeau 🎁! En toen kwam cadeau 🎁 nummer 3. Anouk noemde mij ineens tante Anne. Hoorde ik dat nou goed? Toen ik dit later via de app navroeg, schreef ik haar al dat ik haar eigenlijk te goed kende om te weten dat het geen verspreking was, maar dat ik het toch echt na moest vragen of ik dat nou goed gehoord had en ze beaamde het; jullie zijn heel speciaal voor ons en ja Anne, dat hoorde je goed, je bent tante Anne πŸ’š. Daar gingen de tranen weer… En nu ik dit schrijf rollen ze weer! Tante Anne; cadeau nummer 3 en misschien wel het mooiste cadeau van alle cadeaus deze dag 🎁🧑. Want wat zal ik deze taak met alle liefde 🧑 die ik in me heb vervullen. En wat maakt het me trots om tante te mogen zijn van dit kleine hummeltje. En wat is het bijzonder om zulke vrienden te hebben, vooral in deze tijd dat ik zo ziek ben en zo weinig aan vriendschap kon en kan geven. En toch is het voor hen genoeg om ons nog steeds als goede vrienden te ervaren, ook al kon ik de laatste jaren steeds minder investeren; de vriendschap bleef en daar ben ik misschien nog wel het dankbaarst voor πŸ™πŸ»!

Lieve Siem, welkom op deze wereld en welkom in ons leven. Wij zullen een fantastische tante en oom voor jou zijn, je verwennen met liefde 🧑 en mooie cadeautjes 🎁. Ik kan niet wachten om je binnenkort weer te zien en te knuffelen. En wat heb jij een geluk met zulke lieve, zorgzame en relaxte ouders. Jij krijgt een prachtig leven en wij zullen proberen daar een klein steentje aan bij te dragen.

Leuk detail: Anouk was tijdens mijn crowdfunding en nu nog steeds actief in mijn social media team. Jullie hebben haar naam vast zo nu en dan voorbij zien komen 🧑.

Bedankt voor het lezen en een fijne dag.

Liefs, Anne 😘

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Skip to content