16 januari 2021 – Slecht nieuws, een “bijvangst”

Het zoveelste slechte nieuws. Er komt geen eind aan…

Ik zeg het nu zelf; Hoeveel kan een mens hebben? Want ik moet eerlijk zeggen dat de veerkracht er bij mij nu wel een beetje uit is…

Ik heb vorige week een PET CT scan gehad, zoals jullie hebben kunnen lezen. Dit was om te controleren of er nog sprake is van een ontsteking bij de nekfusie. Gelukkig ziet de fusie er goed uit. Dat was dan ook het goede nieuws.

Helaas hadden ze ook “bijvangst”, zoals ze dat zo mooi noemen. Er is een gezwel waargenomen op de hypofyse, waarschijnlijk een goedaardig gezwel, maar ook dat moet verder en goed onderzocht worden. Weer die mallemolen in.
Ook is er iets wat lijkt op een ontsteking (of toch een uitzaaiing?) waargenomen op mijn schildklier. Ik ben eind september nog gecontroleerd, net voordat we naar Spanje vertrokken. En nu zien ze ineens iets wat er toen nog niet zat. Laten we hopen op een ontsteking, want opereren in het halsgebied wordt door dr. Gilete ernstig afgeraden, in het eerste jaar na de cervicale fusie. Laten we asjeblieft hopen dat ik nu een keer ‘geluk’ heb (voor zover je dit dan weer geluk kunt noemen), dat het me nu een keer meezit en dat dit met medicijnen te behandelen is. Maar eerlijk gezegd slaat de angst me wel om de oren… Het zal toch niet waar zijn?

We worden nu in het UMC Radboud doorgestuurd naar een endocrinoloog, we hopen met een beetje spoed maar daar gaan we zelf zeker ook achteraan.

Al met al weer klote nieuws zo voor het weekend. En weer een nieuwe rollercoaster waar we ongewenst in worden geduwd, terwijl we nog ik die ene rollercoaster zitten.
Op dit moment voelt het alsof er nooit een eind komt aan alle ellende in ons leven. Ik ben inmiddels wel echt een wandelende medische encyclopedie geworden, als ik dat al niet was.

Later, als we meer nieuws hebben zullen we dat uiteraard delen. Maar het wordt een volle week want de neurochirurg wil dat het proces met de neuroloog ook absoluut doorgaat, dat start aanstaande dinsdag. Kennelijk zijn er wat dingen die ze uit wil sluiten (wat ze in het gesprek ook tegen ons zei) maar dat dit nu per se moet, geeft me ook niet veel vertrouwen. Het zal dus wel stiller zijn vanuit mijn kant, maar gelukkig wil Jantine zo nu en dan updates verzorgen en dat zullen we haar ook vragen. Maar het kan ook zomaar zijn dat we nog even moeten wachten voordat we aan de beurt zijn bij de endocrinoloog, al gaan we er zelf echt heel hard ons best voor doen dat dit met spoed behandeld gaat worden.

We hebben wederom geen andere keuze dan door te gaan. Dus doen we dat, maar eerlijk gezegd raakt de veerkracht er wel een beetje uit…

Liefs, Anne

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Skip to content