Kaatje Katheter

Kaatje Katheter doet nog steeds moeilijk. Na tweeënhalve maand heeft ze nog niet door dat we elkaar nodig hebben. Zij mij net zo goed als ik haar hoor. Ik bedoel, iedereen houdt toch gewoon van een gevulde zak?

Afijn, Kaatje Katheter besloot vorige week donderdag op vrijdagnacht te gaan rommelen. De hele week was het al niet best, ik had zelfs die donderdag al tegen Stijn gezegd dat het wel eens m’n katheter kon zijn die niet goed zat. Natuurlijk had ik ook weer een blaasontsteking, wat normaal schijnt te zijn met een katheter, dus een antibioticakuur is alweer wegwerkt.

Terug naar donderdagnacht. Ik word wakker van een volle blaas. Bijzonder, want ik heb een katheter. Ik stond slaapdronken (lees: tranquilized door alle medicatie) en schuifel met infuuspaal en al mijn zakken richting badkamer. Ik ga op de deksel van de wc zitten en nog vroeg ik me af wat ik aan het doen was. Dus ik stond weer op en merkte dat mijn broek nat was. Broek uit, mezelf zo goed en kwaad als het kon gewassen (ik blijf er moeite mee hebben Stijn wakker te maken, die man is ook zo doodmoe). Broekje in de douche geworpen, op de wc gaan zitten en ik voel het gewoon langs mijn been lopen. Weer opgestaan. Beetje verward rondkijkend vraag ik me af wat ik in mijn hand heb. Het duurde even voor ik besefte dat Kaatje Katheter na 9 weken de wedstrijd had gewonnen; ze was uit mijn blaas. En wel met opgeblazen ballon en al, zo uit mijn zuidpool gestort. Auwtsj… ?

Dus toen bedacht ik me na wat verwondering, dat ik Stijn toch maar even moest roepen. Alles schoongemaakt, terug naar bed zonder Kaatje Katheter. En dat heb ik geweten. Waar ik óf niet kan plassen óf heel vaak en veel moet plassen. Die nacht zat ik tussen 2:00 uur en 10:00 uur 7 keer op het toilet. 7 keer ja! Niet te doen, niet geslapen, dus de dag erna toch maar weer een nieuwe Kaatje ontmoet.

En ook dat verliep niet volgens afspraak. Afgelopen week besloot ook deze Kaatje dat zij zich een weg naar buiten wilde dringen. En zo geschiedde dat Kaatje deze week twee keer vast kwam te zitten in mijn urethra (=plasbuis) en ik dus twee keer in mijn broek plaste. Veel erger kan het niet worden ?… En pijnlijker ook niet ?? haha…
Dus na veel overleg met de thuiszorg, veel en veel te veel pijn, te lang moeten wachten, uiteindelijk Stijn, de ??‍♂️ , Kaatje met wat grof geweld terug geduwd ?. En ja hoor, mijn blaas liep langzaam weer leeg. Dit gebeurde nog twee keer afgelopen week, en ik kan jullie vertellen dat dit echt mega pijnlijk is.

Nu is mijn zuidpool weer een soort van verongelukt ?, maar tijd heelt alle wonden zeggen wel eens toch ??? Alles komt goed ?!

Bedankt voor het lezen en fijne zondag.

Liefs, ᗩnne ?.

Ps. Ik heb mezelf aangewend op iedereen
persoonlijk te reageren. Dat vind ik fijn. En geeft
me weer wat contact. Helaas lukt het me niet
altijd meer, omdat ik er niet meer toe in staat
ben. Ook op Messenger berichtjes kan ik niet
altijd meer reageren. Dit heeft alles te maken
met m’n fysieke gesteldheid en absoluut niks
met jullie want ik ben voor elke reactie intens
dankbaar ♥️.

 Wil je dit blog delen? Heel graag, dankjewel
daarvoor. Delen kan via de deelknop
onderaan deze tekst ⬇️.

#crowdfunden #instabielenek #teknon
#aai #cci#CerebellarTonsilsEctopia #hindbrainherniation #verzakkingkleinehersenen #EDS#hersenstamcompressie #cervicalestenose #sondevoeding #blaaskatheter #dunnevezelneuropathie #schildkliercarcinoom #schildklierkanker #kanker
#dysautonomie #B12deficiëntie #artrose #gastritis #vitiligo #psoriasis #astma #herniadiafragmatica #reflux #ongewenstkinderloos #mentalhealthawareness #ptss #tieskethegoldendoodle

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Skip to content