Tough girl ♥ in a rough world

Het was even stil hier. De man met de hamer ? kwam langs en toonde geen enkel berouw ?. Bam! Vol op m’n hoofd. En daar lag ik dan. Uitgeteld. Kapot. Moe. Ik kon niet anders dan eraan toegeven. Tussendoor ook nog meerdere afspraken gehad met het ziekenhuis voor mijn operatie. Maar energie kost het wel zo’n gesprek van ruim 75 minuten met de polikliniek preoperatieve screening. En daarvoor nog met de apotheek. En met de chirurg en de poli chirurgie. Het is een beetje veel. Ondertussen ook nog een uur gesproken met onze fantastische mantelzorgmakelaar Quanta Cura / Ellen. Ik zal binnenkort wat informatie delen over de taken van een mantelzorgmakelaar. De thuiszorg wordt nu weer opgestart. Daarnaast zijn ook de gesprekken met mijn psychotherapeut weer opgestart.
Dit alles kan gelukkig allemaal vanuit mijn bed thuis, via videobellen. Zitten er toch nog hele kleine voordelen aan die stomme coronacrisis.

Gelukkig tussendoor hele fijne momentjes gehad, echte cadeautjes ?. Die koester ik.
Vrijdagavond kon ik buiten liggen op onze brede bank terwijl mijn schoonmoeder en Stijn samen aten. Het is fijn om haar om ons heen te hebben en het is fijn om er voor haar te kunnen zijn. Dat ik dit kon, had ik twee maanden geleden nooit gedacht. Niemand. Dat noem ik nog eens een cadeautje ?.
Zondag heb ik overdag buiten in de zon ☀️ gelegen, mijn ouders waren op bezoek (op gepaste afstand uiteraard). Met m’n (veel te dure) Serengeti zonnebril, want zonder kan echt niet. Wat een verschil met mijn andere zonnebrillen. Deze glazen zijn zo goed dat je -bij wijze van spreken- recht in de zon kunt kijken zonder te knijpen. Voor mij is dat een no go, doorgaans heb ik veel last van lichtovergevoeligheid dus deze zonnebril is echt een noodzakelijke aanschaf geweest. Zo blij mee ?. Dus een tijdje in de zon liggen deed me goed. Maar achteraf een beetje dom ??‍♀️ hahaha. Ik heb er zelf het hardste om gelachen. Want mn gezicht was natuurlijk echt knalrood ?, want met m’n gatenkaashoofd was ik dus helemaal vergeten te smeren, terwijl ik juist altijd super goed smeer ?. Gelukkig trok het wel redelijk snel weg. Maar wat een enorm cadeau ? dat ik de zon heb mogen genieten en weer de wind door m’n haren voelde. Ik ben dankbaar voor dit moment en tel m’n zegeningen.

Tough girl rough world. Oorbellen van leer met deze tekst erin kreeg ik een tijdje geleden via de post van mijn super lieve lotgenoot én vriendin Wiesje. Wat een prachtig, mooi, lief, grappig en warm mens ben je lieverd en wat ben ik dankbaar dat ik je ken. En zoals ik je beloofd heb; zodra ik weer de eerste keer opgetut de deur uit ga, draag ik deze beauty’s. Dankjewel schat!

Deze tough girl gaat weer rusten want de man met de hamer ? staat op de uitkijk. Fijne dag allemaal en tot snel.

Liefs, ᗩnne.

Ps. Ik heb mezelf aangewend op iedereen
persoonlijk te reageren. Dat vind ik fijn. En geeft
me weer wat contact. Helaas lukt het me niet
altijd meer, omdat ik er niet meer toe in staat
ben. Ook op Messenger berichtjes kan ik niet
altijd meer reageren. Dit heeft alles te maken
met m’n fysieke gesteldheid en absoluut niks
met jullie want ik ben voor elke reactie intens
dankbaar ♥️.

#aai #cci #CerebellarTonsilsEctopia #verzakkingkleinehersenen #hersenstamcompressie
#cervicalestenose #sondevoeding #blaaskatheter #dunnevezelneuropathie #zenuwpijn #dysautonomie #B12deficiëntie #mentalhealthawareness #artrose #autoimmuun #gastritis #vitiligo #psoriasis #astma #ptss #herniadiafragmatica #reflux #chronischziek #ongewenstkinderloos
#georgethebutler ? #henrithetrike ? #kaatjekatheter #sjondesonde #tieskethegoldendoodle #selfmadeservicedog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Skip to content