Lieve volgers,

Een totaal ander blog als wat ik klaar had staan. Een blog waarin ik had beschreven dat ik de oude Anne in 2021 achter me wilde laten en aan een nieuwe Anne in 2022 zou gaan bouwen. Dit blog houden jullie tegoed voor een ander moment. Op dit moment speelt er een totaal ander thema, ook rondom afscheid, maar dan niet het afscheid van mijn oude ik, maar het afscheid van mijn lieve, mooie, sterke mama.

Net nadat ik donderdag, na hard ploegen, totaal over grenzen gaan, m’n crowdfunding live had gegooid, zijn we gevoelsmatig toch bij mama langs gegaan en dat was schrikken. Ze was op, ik zag het en ik heb haar meegegeven dat het goed is, dat ze mocht gaan. Maar mama is mama niet als ze zomaar opgeeft, dus wat hebben we nog een bijzondere momenten gedeeld donderdag. Iets wat we allemaal niet meer hadden kunnen dromen.

Bizar hoe dingen bij ons altijd samen komen op momenten dat je denkt: dit kan toch niet? En jawel hoor, het kan wel! Bij mijn vorige crowdfunding hadden we net mijn schoonvader verloren. En nu verliezen we mijn moeder tijdens mijn crowdfunding. Wat een gekke wereld leven wij in! Dit kan gewoon niet waar zijn als ik het zo schrijf, maar het is wel onze bizarre realiteit!

Donderdag zagen we dat mam ineens zo hard achteruit was gegaan. Dus heb ik als allereerst mijn zus en zwager gebeld. Daarna mijn oom en tante want mama’s andere zussen waren al bij haar, alsof het zo moest zijn. We hebben de huisarts gebeld om haar te komen beoordelen. Samen met de huisarts, in het bijzijn van iedereen, heeft mama besloten dat ze in slaap gebracht zou worden.

Daar waar mama de afgelopen weken moeilijk kon loslaten, was ze er nu echt klaar voor. Ze heeft iedereen om haar heen gehad, ook haar geliefde kleinkinderen en onze Ties. Ze nam bewust afscheid van iedereen door knuffels, tranen en oogcontact. Tot op het laatst was ze met Tieske bezig. Hem volgen met haar ogen en Tieske bleef haar opzoeken, met zijn voorpootjes op het bed om haar te knuffelen, naast het bed komen staan en mama bleef hem aanhalen, tot op het allerlaatste moment.

We zijn de afgelopen dagen met z’n allen bij papa en mama geweest, wij (Stijn en ik) sliepen beneden in de serre, iemand sliep bij mama in de woonkamer, de rest sliep boven.
Mama slaapt nu heel diep en lijkt stabiel. Vanuit dat oogpunt zijn we allemaal weer even naar ons eigen plekje gegaan, even rust.
Hoe gaat het met mij, hoor ik veel mensen nu denken? Een terechte vraag, want ik kan het eigenlijk mentaal, maar ook fysiek niet bijbenen; het is zoveel. Te veel!

Donderdag was het heel beroerd. Mijn Addison was super reactief. Ik was, ondanks hele hoge doseringen medicatie (hydrocortison is een soort prednison) echt vreselijk ziek.
Ook vanuit mijn nekinstabiliteit heb ik veel pijn en last gehad, want ik kon gewoon moeilijk met mama knuffelen door de extreme pijn en het voelen verschuiven van mijn wervels, wat weer op mijn hersenstam en zenuwbanen werkt. Het was zwaar om zo intens bezig te zijn met mama, afscheid nemen, intens verdriet te hebben, mensen om me heen te hebben terwijl dit normaal gewoon niet mogelijk is. Adrenaline is een gek beestje, maar het heeft me er deels wel doorheen gesleept. Maar man, wat was ik ziek!

Maar ondanks dat ik zo vreselijk ziek was, heb ik echt een fijn afscheid kunnen nemen.
Alles in de afgelopen dagen werd gedragen door de liefde tussen ons allemaal. Mama werd gedragen door liefde. Ons verdriet deelden we mét elkaar vanuit liefde.

We hebben met z’n zessen 2021 afgesloten en een proost op mama gedaan. Heel bijzonder.
We hopen dat mama rustig in zal slapen in de komende tijd. Daarnaast hopen we stiekem dat mijn crowdfunding doorloopt en dat er geld binnenkomt, want ik wil deze periode afsluiten en straks kunnen rouwen om alle verliezen de we al hebben geleden en het verlies wat we nog gaan krijgen. Wat zal mijn lieve moeder een krater van verdriet achterlaten, maar ook een berg aan liefde doorgeven en daar houdt ik me aan vast. Mama is de grote winnaar en dat heb ik haar verteld!

Vanuit dat oogpunt, vanuit de liefde, wensen we jullie boven alles een liefdevol 2022. Want ik heb weer ervaren dat wanneer je liefde kent en mag ervaren, je gezondheid veel kan dragen. Desalniettemin hopen wij natuurlijk dat iedereen in 2022 in goede gezondheid kan doorbrengen, want ik weet als geen ander hoe belangrijk gezondheid is. En daarom doe ik weer een beroep op jullie: help mij, help ons! Het voelt gek om daar nu over te schrijven maar het is zo hard nodig, ook dat heb ik nu weer gemerkt. Ik wil een beter leven. Dat heb ik mama beloofd.

Een liefdevol 2022 gewenst.

Liefs, Anne, Stijn en Tieske.

💶 Bedrag nodig: €87.500,-
📈 Bedrag opgehaald: €10.000,-

✔️ Wil je dit blog delen? Heel graag, dankjewel daarvoor. Want hoe meer mensen mijn berichten delen, hoe groter mijn bereik en de kans dat ik mijn benodigde bedrag snel bij elkaar heb. ⬇️ Delen kan via de deelknop onderaan deze tekst.

➡️ Stichting Anne’s fight life
➕ NL17RABO0356659631

Insta: annesfight
Twitter: annesfight
LinkedIn: Anne’s fight for life

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.