Wie ben ik?

Een warm welkom op m’n website. 

Mijn naam is Anne van Dijk, nu nog 39 jaar (22 oktober 1980), chronisch ziek door een handvol ernstige en zeldzame neurologische aandoeningen. Daarnaast heb ik nog twee handenvol aan andere aandoeningen, waarvan ook hier weer een aantal zeldzame aandoeningen. Klik hier om er meer over te lezen.

Ik ben sinds 2010 getrouwd met mijn jeugdliefde Stijn, waar ik vanaf mijn 17e jaar een relatie mee heb. We worden regelmatig het  dreamteam genoemd in ziekenhuizen, door vrienden, familie en door mijn vele trouwe volgers. En met trots durf ik te zeggen: Wij zijn een dreamteam! 

Stijn is ook mijn mantelzorger, maar vooral mijn maatje en mijn man. Naast dat hij de dagelijkse zorg voor mij voor zijn rekening neemt, zorgt hij heel goed voor ons hondenkind Tiekse, de liefste Goldendoodle (mei ’15) op de hele wereld. Daarnaast heeft hij samen met zijn broer een succesvol verhuisbedrijf waarvoor hij dagelijks hard werkt.  

Tieske is onze Goldendoodle. Een fantastische, lieve, trouwe en vrolijke knul, die ons leven echt een gouden randje geeft. Tieske is altijd blij, altijd lui, heeft altijd zin om te spelen en altijd zin om te knuffelen. Hij heeft altijd, maar dan echt altijd, zin om te eten, het absolute toverwoord. Food kent ie ook al, brokken ook, knagen ook, dus zijn we creatief in onze geheimtaal zodat Tieske het toverwoord niet opvangt, want dan verandert clown Tieske in standbeeld Tieske en begint de  staarwedstrijd en dat houdt hij verrassend lang vol. Natuurlijk hebben we ook koekjes en daarvoor trekt Ties graag zijn trukendoos open. Tieske is onze clown. Als de stemming hier in huis eens wat minder opgewekt is, dan doet Ties zijn rode neus op en haalt van allerlei trucjes uit de kast om ons weer te laten lachen. Tieske maakt ons leven in alle opzichten leuker en mooier.

Wij zijn helaas ongewenst kinderloos (lees er hier meer over). Ik heb een aangeboren afwijking, MRKH-syndroom, waarbij ik geboren ben zonder baarmoeder en waarbij de binnenkant van mijn vagina (schede) niet voldoende ontwikkeld is. Van buiten zie ik er heel normaal uit, wat het diagnosticeren kennelijk heel ingewikkeld maakte. Het was een lijdensweg waar ik tot op de dag van vandaag sterk door getraumatiseerd ben. 

Maar, ik zit niet bij de pakken neer. Schrijven was mijn vak, is mijn hobby en een van mijn weinige uitlaatkleppen momenteel. 

Ik schrijf rauw, met humor en soms met een zwart randje. Altijd eerlijk, met een groot relativeringsvermogen en vooral taboedoorbrekend. Ik schrijf vanuit mijn hart en naar mijn lezend publiek, en vind het vooral belangrijk dat hier persoonlijk contact uit ontstaat en dat mensen wat hebben aan mijn blog. Ik heb door mijn blog echt hele fijne lotgenotencontacten opgedaan en daar ben ik dagelijks dankbaar voor. 

Voel je welkom en fijn dat je er bent!

Liefs, ᗩnne.

Skip to content