Geen uitzaaiingen

Tussen alle voorbereidingen voor Spanje door, moest ik ook nog op controle voor mijn schildklierkanker 😱. Helaas. Eigenlijk net wat te veel voor een mens. En dat gaat dan weer per ambulance 🚑 70 minuten heen en 70 minuten terug. Een behoorlijk rit voor deze Annie. Maar gelukkig kreeg ik meteen goed nieuws: GEEN UITZAAIINGEN 🥳!

Toen ik in mei jl. hoorde dat ik schildklierkanker had, was ik heel even uit het veld geslagen 😢. Instinctief wist ik het al, maar als het dan uit de mond van je arts komt, dan is dat wel echt slikken. Ik heb al veel meegemaakt op medisch gebied, ik moet niet snel meer slikken eerlijk gezegd 🙈 haha, maar dit was toch wel even een onaangename binnenkomer zeg maar. Helaas bleek ook al snel na de uitslag dat ik de vervolgbehandeling niet aan kan in mijn huidige situatie. In goed overleg met de artsen hebben we dus besloten de behandeling niet uit te voeren. En daarom ook zo snel mogelijk voor de operatie in Barcelona te gaan, want het advies vanuit Barcelona is om binnen het jaar na de fusie geen operaties in het halsgebied uit te voeren. De fusie heeft ongeveer een jaar nodig om aan te groeien. De schildklierkanker (schildkliercarcinoom) is ‘gelukkig’ traagdelend en dus hopen we hiermee wat respijt te krijgen 🙏🏻. Of liever hopen we dat het nooit meer terugkomt natuurlijk 🧡!

Afijn, ik moet zeggen dat ik toch echt wel even wat nerveus was toen de onderzoeken hiervoor dichterbij kwamen. Het was net even te veel spanning op een hoopje zeg maar 😰. Maar wat een opluchting om te horen dat ik nu dan echt naar Spanje ga 🧡, mits corona geen roet in het eten gooit natuurlijk.

We hebben meteen een katheterwissel (kutkaat 🤬) erachteraan gepland, omdat deze maximaal drie maanden mag blijven zitten en we niet meteen uit Spanje weer hier naar het ziekenhuis willen. Nu hoef ik pas weer in december. Natuurlijk ging de wissel niet vanzelf. Auwtsj! Wat een drama zeg. Het zweet gutste over mijn hoofd, even werd ik niet goed, maar wat een lieverds daar in het ziekenhuis. Zoveel geduld en begrip!

De voorbereidingen voor Barcelona zijn in volle gang. Mijn lijf is echt behoorlijk op. En ondanks een nieuw protocol met misselijkheidsmedicatie (die normaal wordt voorgeschreven bij chemokuren) die wel wat wat lijkt te helpen, is het toch nog regelmatig feest in mijn maag. Een paar dagen terug haalde ik de emmer niet op tijd wat zich uitte in een soort van Poltergeisttaffereel 🤮 in onze slaapkamer. Ik ben veel sneller overprikkeld dan voorheen van veel minder prikkels. Ook ben ik vaak (als gevolg van de overprikkeling?) erg duizelig en daar word ik dan weer misselijk van. Een fijne cirkel waar ik in blijf hangen haha 🤦🏼‍♀️.

Nou, ik hoop dat corona geen stokje gaat steken voor mijn operatie, want ik ben wel aardig aan het einde van mijn latijn.

Natuurlijk zullen er tijdens mijn verblijf in Barcelona geregeld updates geplaatst worden op mijn blog (hier dus) en op de pagina van Anne’s fight for life 🧡. Jullie worden dus op de hoogte gehouden.

Bedankt allemaal voor jullie steun en liefde, ik voel me echt heel erg gezegend met zoveel mensen die aan ons denken.

Fijne dag en dankjewel voor het lezen.

Liefs, Anne.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Skip to content