Mama, lieve, krachtige, powervrouw die jij bent. Ik spreek vandaag over jou, zoveel als kan, in de tegenwoordige tijd omdat jij leefde in “geleende tijd” maar zo zag je dat zelf niet. Jij leefde altijd in de tegenwoordige tijd.

Je hebt ons los moeten laten, iets wat voor jou misschien wel het allermoeilijkste was van het hele proces. Niet het ziek zijn en je doodvonnis wat je daarmee kreeg, maar het feit dat je ons los moest laten. Jouw meiden, want die navelstreng doorknippen is iets waar je altijd moeite mee hebt gehad lieve mama. Dat siert je, dat is moederliefde die je elk kind gunt! Maar ook het loslaten van je kleine meisjes, je man, je twee schoonzonen en je zussen, je broer, je bonuszusje en je zwagers. Jij kon en wilde niet makkelijk loslaten.

Hoe volwassen ik inmiddels ook ben, jij bent altijd mijn mama gebleven. Mijn mama die altijd, tot de laatste snik, de behoefte en kracht voelde, ondanks je eigen ziekte, om voor mij te zorgen. En wat heb je veel voor mij gezorgd in jouw leven. Vaak noodgedwongen maar altijd vanuit die onvoorwaardelijke moederliefde die jij voor mij voelde.

Je ‘bemoeienis’ in het tot stand komen van de liefde tussen mij en Stijn had je zelfs in de hand. Jij benaderde Stijn tijdens de carnaval 1998 omdat je hem als de perfecte schoonzoon zag. Een of andere wildvreemde vrouw, wat later de moeder bleek van het meisje waar Stijn al een tijdje een oogje op had, kwam op die toen nog zo verlegen Stijn af en wilde hem koppelen aan haar dochter; mij! Stijn zette het, gelukkig maar voor heel kort, op het lopen want die wist niet wat hem overkwam.
Maar je hebt het wel geflikt lieve mama. Jij hebt mij en Stijn bij elkaar gebracht met je gedurfde actie 24 jaar geleden! Jij hebt mij, met jouw diepe moederliefde, mijn grote liefde bezorgd. En vanaf het eerste moment sloot jij hem in jouw hart. Papa en jij kregen er een zoon bij. Iemand die vanaf dag één voor mij gevochten heeft, voor mij klaar staat en voor mij zorgt. Wat heb je dat toch goed ingeschat lieve mama. Dat is liefde doorgeven uit het diepst van je ziel. En ook namens Stijn kan ik zeggen: wat zijn wij je daar dankbaar voor!

Bij Stijn en mij kwamen jouw “kleinhonden” Guus en later Tieske. Ties, jouw grote vriend tot op het laatste. Ik weet nog dat je hem als puppy meteen in je hart sloot. Toen was hij ineens groot. Veel te groot volgens jouw maatstaven. Maar ik heb je toch even uitgelegd dat wij niks van zijn pootjes af konden zagen en dat Ties, met zijn grote, lieve lobbeslijf, jouw kleinhond is. En dat was hij! Goh wat was je dol op hem! Je was vaak zijn knuffeldokter. En zodra jij als knuffeldokter aan de slag ging, week Ties niet van jouw zijde tot de laatste knuffel weer geheeld was.

Zijn hoofd op jouw schoot en de koekjes die jij hem gaf. Jij, waarvan iedereen weer dat je eigenlijk geen hondenmens bent, sloot onze Ties zo diep in je hart dat je tot het laatste moment contact met hem bleef zoeken, je volgde hem met je ogen, hij zocht je, op in jouw ziektebed. Jij aaide hem over zijn bolletje en hij week niet van jouw zijde. Toen je sliep keek hij nog een keer met twee pootjes op je bed of je er nog was, of hij likte over je hand. Wat had je hem vervloekt als hij dat gedaan had als je wakker was.

Wat zal Ties jou missen, want je was ook voor Ties een echte oma.

Wat hebben we samen veel meegemaakt. Veel dalen gekend. Maar vandaag sta ik stil bij de toppen die wij samen beklommen. Jeetje mam, wat hebben we niet samen gegaan? Elke ziekenhuisafspraak stond jij aan m’n zijde. Samen met de trein naar Leiden voor de praatgroep. Toen als model naar de kappersschool, soms een paar keer week.
Samen fietsen, samen koken, samen naar de kapper. Onze uitjes op mijn wekelijkse vrije dag: samen boodschappen doen, samen koffie drinken. En als we dan toch bezig waren konden we net zo goed even binnenschieten bij de schoenwinkel of kledingwinkel, want schoenen en kleding had jij nooit genoeg. Oké, mama, ik hoor je denken; “Ja ho eens, en jij dan? Klopt mam, je hebt gelijk, ook ik kan er nooit genoeg van krijgen. De erfenis van kleding, schoenen, tassen, sierraden, make-up heb jij mij meegegeven. Zelfs onze muzieksmaak kwam vaak overeen!

Onze toppen gingen veel verder dan alleen wij tweetjes. Er was altijd plek voor onze vriendinnen en vrienden. Zelfs afgelopen jaren nog!
Zelfs afgelopen jaren nog, voor koffie, en monchoutaart werkte voor iedereen als een magneet. Zelfs toen ik nog werkte kwamen mijn collega’s vragen of er weer monchoutaart was op mijn verjaardag. Jouw monchoutaart is in de ruime omtrek bekend en geliefd.
De eerste vakantie van mij en Stijn was in 1998, op de camping in Cadzand. Yvonne ging mee, Marijntje, Lotte, Stijn, ik, jij en pap. Wat een lol!
Die vakanties hebben we lang met z’n zessen gedaan en vloeiden later over in een jaarlijkse traditie: een weekend weg, uiteraard mét gourmet. Want ook met die erfenis heb jij ons belast: Gourmetten in eigen huis? No way! Geen vette stinkboel in onze huizen. Daarvoor misbruikten wij de vakantiehuisjes met groot plezier!
Ook zijn we nog een aantal keer samen op vakantie geweest. Wat een fijne herinneringen.

Jeetje mam, dit moment hadden we nog wel 15 jaar willen uitstellen. Ik heb je eigenlijk nog zo hard nodig. Ik weet dat jij vanaf boven altijd over mij zal waken. Ik heb jou op het laatste moment nog beloofd dat ik zal blijven vechten voor mijn eigen beterschap en geluk. Ik heb het jou beloofd en lieve mama, dat ga ik doen! Jij staat misschien fysiek niet meer aan mijn zijde, maar jij zal mij onvoorwaardelijk steunen en bij mij zijn als ik weer die zware operaties moet ondergaan in Nederland én Spanje. Dat geeft mij kracht! Ik zal mijn belofte aan jou waarmaken, ik zal ervoor zorgen dat ik weer kan leven, want dat is zeker weten een van jouw grootste wensen!
Die kracht heb ik van jou, dat heb ik al vaak gehoord van anderen.

Lieve mama, dankjewel voor alle lessen die ik van je kreeg. De grootste les die jij mij gaf was de les van de liefde! Jouw liefde is nu mijn liefde en ik zal vanuit die liefde mijn leven voortzetten. Jij en ik blijven voor altijd met elkaar verbonden! Er gaat een prachtig, sterk, positief mens verloren! Ik hou van jou en ben apetrots dat ik jouw dochter ben! Dag prachtige mooie, powervrouw!
You are simply the best!

Hierna werd het nummer van Tina Turner – The Best gedraaid.
💶 Bedrag nodig: €87.500,-
📈 Bedrag opgehaald: €19.633,-

💚 Doneren: https://annesfightforlife.nl/doneren/

💰 Waarvoor crowdfunden? https://annesfightforlife.nl/waarom-doneren/
📺 https://youtu.be/6B5AGYKW9N4
🌐 www.annesfightforlife.nl

✔️ Wil je dit blog delen? Heel graag, dankjewel daarvoor. Want hoe meer mensen mijn berichten delen, hoe groter mijn bereik en de kans dat ik mijn benodigde bedrag snel bij elkaar heb. ⬇️ Delen kan via de deelknop onderaan deze tekst.

➡️ Stichting Anne’s fight life
➕ NL17RABO0356659631

Insta: annesfight
Twitter: annesfight
LinkedIn: Anne’s fight for life

#EDS #ehlersdanlos #cervicaleinstabiliteit #cervicalefusie #CCI #AAI #verzakkingkleinehersenen #hersenstamcompressie #tetheredcord #verdrukkinghoofdaders #jugularveins #gebrokennekwervel #artrose #annesfightforlife #AFFL #annesfight #crowdfunden #drGilete #Barcelona #Spanje #Teknon #MCAS #dunnevezelneuropathie #ziektevanAddison #bijnierschorsinsufficiëntie #goedaardigehersentumor #tumorhypofyse #thuisbeademing #suprapubischekatheter #pts

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.